About Usva

Sikky's Spinsels

09/09/21

WE ZIJN ER WEER!

Het is inmiddels bijna september en iedereen is zo ongeveer terug in Stad.

Usva begint ook weer volop te draaien. We hebben al afscheid genomen van het Studenten Bestuur en het nieuwe Studenten Bestuur zal vanaf deze week hun intrek nemen in hun kantoor. Over een week zullen de proeflessen beginnen en de eerste cursussen zijn inmiddels alweer vol! Kortom, tijd om de zomer te evalueren.

Ik ben in Wildlands geweest. Hoewel de nijlpaarden, geloof ik, vakantie  haddenm want die heb ik nergens gezien, vond ik het uiteindelijk best leuk. De leeuwen (mijn lievelingsdier in een dierentuin) en de olifanten waren het zeker waard om er een kijkje te nemen.

Ook ben ik een paar dagen in het mooie Den Bosch geweest. De Bossche Bollen waren heerlijk en de St. Jan was de moeite van het bekijken waard. Ook heb ik in het Brabants museum de overzichtstentoonstelling van Dali gezien. En van de hoosbuien heb ik weinig last gehad omdat ik toen altijd net onder dak was.

Het hoogtepunt van de vakantie was echter Parijs! Een geweldige stad om een paar dagen (wij waren er 5 dagen) rond te slenteren. Ik was er samen met een vriend die ik al meer dan 40 jaar ken.  We hebben er vooral veel oude kerken bekeken en we hebben een boottocht over de Seine gemaakt. Ook hebben we een paar uur rondgedoold op Père Lachese, een begraafplaats in Parijs waar veel beroemdheden begraven liggen. We hebben de graven van een aantal bekende componisten gezien zoals die van Rossini en Poulenc. Maar het graf van de beroemde popzanger Jim Morrison (70er jaren popidool; zanger van The Doors) hebben we niet gevonden. Jim was gewoon verstoppertje met ons aan het spelen en hij heeft gewonnen! Jammer was alleen dat we niet goed hadden gekeken wanneer de begraafplaats ging sluiten, dus op een gegeven moment werden we door de politie gevraagd om naar de uitgang te gaan omdat men ging sluiten. Toen we uiteindelijk de uitgang hadden gevonden werden we via een zijdeur snel weer de bewoonde wereld ingestuurd.

En nu dus weer ons mooie pand aan de Munnekeholm! Hebben jullie er net zo veel zin in om er een geweldig jaar van te maken als ik? Ik hoop in ieder geval dat tante Corona zich de komende tijd koest houdt zodat we hier weer lekker veel dingen kunnen organiseren. Gewoon weer naar een voorstelling in het theater gaan; een leuke cursus volgen of gewoon lekker hangen aan de bar! Zelf ben ik vooral ook bezig om mijn belevenissen van 40 jaar Usva op papier te zetten. Op 10 december zal ik dan afscheid nemen van mijn geliefde Usva en toetreden tot het leger der pensionado’s. Maar eerst nog een paar maanden met jullie genieten van een hopelijk heerlijk bruisende Usva tijd!

We zijn er weer!!!

Sikky

 

 

 

07/09/21

ZOMERGEVOEL

De laatste dag voor de zomerstop is aangebroken. De onvermijdelijke vraag is dan natuurlijk: “Heb je nog plannen deze zomer?”

Als ik nu naar buiten kijk, kan ik nog niet zeggen dat ik een zomers gevoel krijg.

Zo’n zomers gevoel begint natuurlijk met het zoeken van een groen, geel, oranje en rood kleurpotlood. Vervolgens pak ik de landkaart van Europa erbij en begin ik landen met het kleurpotlood in te kleuren. Want waar kan ik tegenwoordig veilig heen? Het scheelt al dat ik twee keer ben gevaccineerd. Dat opent perspectieven.

Ik wil in ieder geval een dagje naar Wildlands, de dierentuin in Emmen. Ik weet ook wel dat het voor die dieren beter was als ze in de vrije natuur konden leven, maar ik blijf het toch leuk vinden om die dieren te zien.  Een aantal jaren geleden ben ik in Canada in een safaripark geweest. Je rijdt dan in een bus of in je eigen auto over een groot terrein en ziet dan al die wilde beesten vanaf een afstandje. Best leuk eigenlijk, behalve wanneer de apen op je auto klimmen en de antenne van de autoradio als klimrek willen gaan gebruiken. Dan wordt het zaak om de apen te proberen duidelijk te maken dat dit niet de bedoeling is.

Ook wil ik een paar dagen naar Den Bosch om de St. Jan te bekijken. Dit gaat niet in een dag op en neer met de trein, dus ga ik daar een hotelletje boeken.

Ik denk dat ik lang geleden weleens eerder in de St. Jan geweest ben, maar ik kan me er weinig meer van herinneren. De hoogste tijd dus om deze kathedraal weer eens met een bezoek te vereren. En misschien smaakt een Bossche bol ook wel naar meer …!

Tenslotte ligt er nog een idee van een goede vriend van mij om samen een paar dagen naar Parijs te gaan. Nu maar hopen dat het gele kleurpotlood werkt en niet rood gaat worden… Het hotel hebben we voor alle zekerheid alvast maar geboekt en ook de treinreis is geregeld. Alles natuurlijk wel met annuleringsverzekering.

Parijs dus! Ik ben er twee keer geweest. Een keer samen met de vriend (met wie ik nu weer ga) en zijn vrouw toen we uit Normandië terugkwamen. We kwamen toen ’s morgens vroeg in de stad aan en gingen met de nachttrein terug naar Nederland. Ook ben ik een keer met mijn moeder in Parijs geweest, als afsluiting van een georganiseerde rondreis door Frankrijk. Maar ook dat was niet langer dan een dagje. En nu is het de bedoeling dat we er vijf dagen blijven!

We hebben er nu beiden al zin in. Heerlijk een paar dagen door deze geweldige stad banjeren en mooie dingen zien. 

Geniet van de zomer!

Bonsoir,

Sikky

 

 

 

06/04/21

(VOOR)UITZICHT

Ik zit thuis achter mijn computer na te denken over de column van de maand. Waar het over moet gaan weet ik al wel, maar hoe geef ik het vorm? Rondom mij liggen allerhande papieren. Maria en haar kind kijken vanaf de printer mee en op de vensterbank staan allerlei foto’s, souvenirs en een verdwaalde engel, die ik vergeten ben op te ruimen na de Kerst, kijkt naar buiten. Wat ze daar ziet? Hetzelfde als ik, denk ik: een grijze lucht(en dat in mei), takken van een boom, de volgende galerijflat en een hotel dat zijn best doet de hemel te bestormen. En oh ja, ik zie ook nog een stukje Gasunie. Aan dit uitzicht ben ik inmiddels helemaal gewend. Zeker als ik bedenk dat ik inmiddels meer dan een jaar thuis zit door corona en een nieuwe knie. Toch verveelt het uitzicht niet. Want als ik opsta, zie ik ook een grasveld, meer groen en een paar banken waar mensen straks weer heerlijk op in de zon kunnen zitten. En straks zullen de kinderen weer spelen op het grasveld en lekker joelen en ander lawaai maken.

Gisteren ben voor het eerst sinds ruim een jaar weer op Usva wezen werken. Ik had in december 2020 en maart 2021 al wel eens een vergadering bijgewoond, maar er gewoon werken was een tijdje geleden. Van tevoren zag ik er wel een beetje tegen op. Het thuis zitten verveelde niet, evenmin als het uitzicht daar, maar toen ik eenmaal over de drempel bij de voordeur was, begon ik gelijk weer zin te krijgen in het werken in dit monumentale pand met al die lieve collega’s en studenten. Nadat ik wat had opgeruimd heb ik eerst maar eens een eerste blik geworpen op alle verbouwingen van de afgelopen tijd. Ik zal binnenkort een tweede ronde door het pand maken en verbaasd staan en genieten van alle veranderingen. Want als we de komende tijd toch nog niet verhuizen gaan, moet het pand er natuurlijk wel aantrekkelijk uitzien. Alle mensen om me heen en het gebouw zelf zorgden er gewoon voor dat het een feest was om weer terug te zijn. En morgen mag ik er al weer heen om opnieuw te genieten. Ik verheug me er nu al op. En het stadslawaai en al die mensen die er komen maken dat ook dit uitzicht me goed doet. Alleen heb ik nog geen kennis gemaakt met de zaterdag in de binnenstad. Het schijnt dan druk te zijn. Nou, dat zal ik dan binnenkort ook wel zien.

Maar er is meer dan alleen een uitzicht en het kleine vooruitzicht voor de komende tijd op Usva. Want aan het einde van het jaar ga ik deel uitmaken van het leger der pensionada’s. Maar dat mag dan ook wel na 40 jaren Usva. Wat dat betreft was het afgelopen jaar een goede training voor straks. Want hoe gaat mijn leventje er straks uitzien? Het uitzicht vanuit de voorkamer (werk/logeerkamer) zal wel niet veranderen, tenzij ik verhuizen ga, maar ja, dat is ook nogal wat. Gelukkig heb ik me de afgelopen tijd niet verveeld, dus dat zal allemaal vast wel goed komen. Maar eerst nog een paar maanden genieten van alle reuring aan de Munnekeholm 10. Ik heb er nu al zin in!

 

 

 

 

05/06/21

USKAT

Sommige mensen weten maar al te goed wie of wat Uskat is. Al een aantal jaren staat er een afbeelding van haar bij de notulen van het Studenten Bestuur. Maar hoe is Uskat eigenlijk in Usva terecht gekomen?

Een jaar of 10 geleden (ik weet niet precies wanneer) waren er servicemedewerkers (portiers en barkrachten) die graag een huiskat/kater binnen Usva wilden. Als groot kattenliefhebber was ik het helemaal met hen eens, maar andere mensen voorzagen praktische problemen. Want wie let er op het beest in de weekenden en de vakanties? En hoe zorg je ervoor dat hij/zij niet ’s nachts rondzwerven gaat op zoek naar muizen en zo het alarm in werking zet? Uiteindelijk is toen maar besloten dat er een digitale Uskat zou komen die altijd met de notulen van het Studenten Bestuur meegestuurd zou worden.

Zelf heb ik ook 15 jaar een kat gehad. Het was vooral een huiskat die graag aandacht wilde en dat ook veel kreeg. Ze heette Kodde, omdat ik eerst dacht dat Kodde het Groningse woord voor kat was. Niet dus, maar het leek me wel een leuke naam voor haar. Ze was bruin gevlekt en natuurlijk de liefste kat van de hele wereld. Buiten kwam ze niet zo veel, alleen wanneer ik thuis was kon ze naar buiten gaan. Maar ze was het liefste binnen, dat was natuurlijk ook veel veiliger dan de boze buitenwereld. Een keer kwam ze met een vrij grote vogel aanzetten die ze vol trots natuurlijk aan de baas gaf. Ik heb haar er toen maar vriendelijk voor bedankt en de prooi daarna in de vuilnisemmer gegooid. Hoe ze eraan gekomen is weet ik niet, ze zal het wel ergens op straat gevonden hebben. Maar ik kan me niet voorstellen dat zij het beest gevangen heeft! Een van de favoriete plekken van haar was de kelder. Vooral wanneer er bezoek was verschool ze zich hier. Alleen met een goede vriend van mij die een straat verderop woonde en vaak langs kwam was ze beste maatjes. En met mij natuurlijk. Hoeveel kleren er niet vol gaten zijn gekomen van haar nagels … Nadat ik verhuisd was omdat ik een grotere woning kon krijgen heeft ze niet lang meer geleefd. In het oude huis kon ze, als ze wilde, buiten spelen. Maar in de galerijflat waar ik nu woon kwam ze niet verder dan het balkon van de buurman. Vijf maanden na de verhuizing is ze dan ook gaan hemelen.

Toch heb ik nog steeds iets met katten en katers. Ik heb ook ooit een hond (Astra) gehad die na een jaar vals werd vanwege doorfokken en mij aanviel. We hebben hem toen maar laten inslapen. Veel honden zijn mij te slaafs. Katten/katers zijn gewoon lekker eigenzinnige beesten die doen waar ze zelf zin in hebben. Zo lag er vorige week een kat midden op straat die mij aankeek met een blik van: “Je kunt wel om me heen fietsen toch?” Ja hoor, dat lukt wel.

Mijn moeder heeft op het balkon een vogelnestje waar vorig jaar een nest in gebouwd werd met als resultaat dat er na een tijdje een jonge vogel uitvloog. Als zij een kat/kater in de buurt van het balkon ziet jaagt ze deze altijd weg. Ik kan me er iets bij voorstellen, maar als groot kattenliefhebber kies ik dan toch partij voor de kat/kater.

Lang leve Uskat en soortgenoten.

Sikky

 

 

 

04/02/21

Goidag even

Oftewel in het Nederlands: Hallo. Maar na de week van de Grunneger toal leek het mie wel leuk om even plat te schrieven. Een troost voor iedereen die het Gronings niet machtig is: ik ga vanaf nu gewoon verder in het Nederlands.

Ik ben dus Kees Sikkema en mij is gevraagd om op onregelmatige tijden (wanneer heb ik bijvoorbeeld inspiratie?) een column te schrijven voor de website van Usva. Dat leek me wel grappig, tenslotte zeggen mensen weleens dat ik goed kan schrijven en ben ik al heel lang werkzaam bij Usva.  Het wachten was dus op de inspiratie, maar toen collega’s begonnen te dreigen dat ene Jan Mulder anders gevraagd zou worden (wie is Jan Mulder ook alweer?) ben ik maar snel achter de computer gekropen om deze column te schrijven.

In 1955 ben ik geboren in Groningen, tegenover de Jozefkerk. Ik ben dus een rasechte Stadjer en ik denk dat ik ook niet meer de stad uitga. Tenslotte beweeg ik mij voort met de fiets of het OV en dan is het makkelijk om alles in de buurt te hebben. Na een niet altijd even succesvolle schoolcarrière ben ik in 1981 begonnen bij Usva, dat toen nog gevestigd was in de Oude Boteringestraat, tegenover het bestuursgebouw van de Universiteit. En het bevalt me er nog steeds heel goed. Een aantal jaren geleden kreeg ik ook een bijnaam: Sikky.

Maar dit alles terzijde. Vanaf de pubertijd schrijf ik al gedichten die ik meestal spinsels noem. Met pen vertrouw ik dan aan papier toe wat mij allemaal bezighoudt. En dat kan natuurlijk van alles zijn zoals de wereld; mensen om mij heen en mezelf en religie. Ook heb ik reisverslagen gemaakt over de vakanties die ik met mijn moeder gemaakt heb. En altijd maar zijn er mensen die zeggen dat ik zo grappig schrijf. Maar grappig, wat is dat? Ik schrijf gewoon op wat er in me opkomt en soms gebeurt dat in spreektaal.

En nu dus de column voor Usva. Waar het over zal gaan? Tsja, weet ik veel! Over dat wat Usva en mij bezighoudt; misschien wel over cultuur; over de mooiste stad ter wereld: Groningen.

Ik zie wel wanneer en wat er in me opkomt en misschien is het ook wel niks en stoppen we er snel weer mee. Wie weet?

Voor vandaag genoeg onzin uitgekraamd, geniet van je dag verder,

Moie, Sikky

Alle rechten voorbehouden · 2015